|
There are no translations available.
HISTORIA BIOIMPEDANCJI
|
Impedancja bioelektryczna, nazywana także rzadziej bioimpedancją elektryczną (BIA, bioelectrical impedance analysis), jest coraz szerzej stosowaną nieinwazyjną metodą pomiaru składu ciała. Jest stosowana
w różnych instytucjach zajmujących się badaniem składu ciała, począwszy od klinik i gabinetów lekarskich, a skończywszy na klubach fitness. Można ją stosować u osób obu płci, w każdym wieku, praktycznie niezależnie od stanu zdrowia. Wyniki otrzymane za pomocą analizy impedancji bioelektrycznej są łatwe do uzyskania, wysoce powtarzalne, a sprzęt potrzebny do jej wykonania jest przenośny i stosunkowo niedrogi.
Badanie BIA polega na zmierzeniu impedancji (czyli rodzaju oporu elektrycznego złożonego z rezystancji i reaktancji) tkanek, przez które jest przepuszczany prąd elektryczny o niskim natężeniu (£ 1 mA). Zjawisko rezystancji wiąże się z oporem właściwym poszczególnych tkanek, podczas gdy reaktancja wynika głównie z pojemności elektrycznej błon komórkowych, które ze względu na swoją budowę działają jak kondensatory.
Właściwości elektryczne tkanek są znane od prawie półtora wieku — pisał o nich Hermann już w 1871 roku [1]. W połowie XX wieku o związku pomiarów impedancji bioelektrycznej z całkowitą ilością wody w ciele pisali Barnett [2], a następnie Thomasset [3] stosujący dwie elektrody podskórne, natomiast nieco później Hoffer i wsp. [4], którzy używali czterech elektrod umieszczonych na powierzchni skóry. W latach 70. XX wieku Nyboer i wsp. [5] rozpoczęli pionierskie badania w zakresie pletyzmografii impedancyjnej, w których wskazali na związek zmian impedancji ciała ludzkiego ze zmianami w pulsacyjnym przepływie krwi w narządach, pulsie tętniczym oraz w oddychaniu.
Obecnie jest dostępnych wiele urządzeń służących do analizy składu ciała na podstawie BIA, stosujących różne konfiguracje elektrod i różne częstotliwości. Istnieją aparaty przypominające zwykłą wagę domową z wbudowanym systemem dwuelektrodowym, czteroelektrodowym i ośmioelektrodowym (analizatory Biospace).
Źródło: Anna Lewitt, Elżbieta Mądro, Andrzej Krupienicz: "Podstawy teoretyczne i zastosowania analizy impedancji bioelektrycznej (BIA)" Zakład Podstaw Pielęgniarstwa Akademii Medycznej w Warszawie, www.endokrynologia.viamedica.pl
|
WYKORZYSTANIE EMPIRYCZNYCH OBLICZEŃ
|
Co to są empiryczne obliczenia?
- do późnych lat 80 XX w. urządzenia BIA wykorzystywały jedną częstotliwość, zakładając, że ciało człowieka jest jak jeden cylinder
- metoda ta jednak okazała się mało dokładna, więc w celu zwiększenia jej dokładności wykorzystano dodatkowo dane statystyczne ludności
- dlatego też, w wyniku składu ciała, brano pod uwagę również ocenę empiryczną.
- w związku z tym, zwiększyła się dokładność u osób ze standardową budową ciała.
|
Brak wykorzystania obliczeń empirycznych W analizatorach InBody firmy Biospace!
DSM-Direct Segmental Measurement (Bezpośredni segmentalny pomiar)
Technologia opatentowana przez Biospace umożliwiająca dokładny pomiar impedancji dla każdego z segmentu:
4 kończyn i tułowia
WYKORZYSTANIE WIELOCZĘSTOTLIWOŚCI
ICW- Intracellular water (woda wewnątrzkomórkowa)
ECW- Extracellular water (woda zewnątrzkomórkowa)
8- PUNKTOWY SYSTEM ELEKTROD DOTYKOWYCH W ANALIZATORACH FIRMY BIOSPACE
Sprawdzanie dokładności InBody
|
TECHNOLOGIA BIOSPACE
